آقای بدیعی‌نژاد از دکتر ظریف نقل کرده‌اند که: «از نظر ما تحریم‌ها برداشته شده است.»
این یعنی فاجعه. که چرایی آن هم ساده است...

این نگاه آقای ظریف و اطرافیان او، سه گام ساده است که اگر واقعا برای هر شخص منصفی بگوییم و نپذیرد، باید مفروضاتمان نسبت به او را بازبینی کنیم:

1- آن‌چه توسط ما اتفاق افتاده، عمل واقعی به تعهداتمان در برجام بوده است و آن‌چه از طرف مقابل دیدیم، عمل کاغذی به برجام.
بیان بهتر این است که آن‌چه‌ برگ برنده‌ی ما در مذاکرات بوده به رحمت خدا رفته؛ حال آن چه باید به دست می‌آمده هم نیامده بلکه وضعی بدتر از قبل پیش روی ما قرار دارد(~که تفصیلش را بارها خوانده‌ایم)

2- مبرهن است که ما باید از موضع قوت و قدرت، اجرای عملی برجام را بخواهیم؛ نه با مذاکره پشت مذاکره، منت پشت منت، زندانی پشت زندانی و مسیرهای خفت‌بار دیگر. نه در تلاش برای مورد لطف کدخدا واقع شدن؛ بل برای احقاق حق از موضع قوت و تهدید به زیرپا گذاشتن آن‌چه برای آن‌ها پیروزی است.(~آن‌چه که صریحا مورد اشاره تند رهبری قرار گرفت)

3- خروجی این نگاه، می‌شود بازشدن راه مذاکره در هر موضوع متصور دیگری که آن‌چه را به زور از ما ستانده‌اند، در برابر مابه‌ازایی کاملا نامتناسب، تازه با منت و لطف به ما بازگردانند. این‌گونه است که یقینا مهره‌ای در صفحه‌ی شطرنج ما باقی نخواهد ماند | کیشُ مات!


باز دَمِ شیربچه‌های حزب‌الله گرم که اسلام ما را زنده و پویا نگه داشته‌اند...

پ.ن.: پست اینستاگرام بدیعی‌نژاد: instagram.com/p/BGoaCVAjj9s