اولین همایش جامعه و فضای مجازی، یکشنبه هفته گذشته در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران برگزار شد. در کنار این همایش، دو پنل تخصصی و دو کارگاه هم برگزار شد.

تجربه‌ام به عنوان دانشجویی که برای بار اول در یک همایش علمی-تخصصی حضور داشت را می‌نویسم تا هم برای خودم بماند، و هم اگر به درد دیگری خورد، دعایم کند.

شروع همایش مثل اکثر برنامه‌های کشور، با تأخیر شروع شد. در برنامه‌ زمان‌بندی ارائه‌شده، زمان‌ها بسیار دقیق بود که البته رعایت نشد و کلیت برنامه‌ها 20دقیقه‌ای تأخیر داشتند. پس از پخش کلیپ و سخنرانی فلان وزیر و رئیس و دبیر فلان و بلان که همه‌اش جزء تشکرهای خشک و خالی از در و دیوار و سررفتن حوصله حاضرین، ثمری نداشت، نوبت به ارائه مقالات رسید.

مقاله اول با عنوان "بررسی اعتماد کاربران در فضای مجازی" به هدایت دکتر مسعود کوثری و همکاری و ارائه خانم فرشته محمد زاده، دانشجوی ارشد پژوهشگری اجتماعی دانشگاه تهران که استاد راهنمای پایان‌نامه ایشان هم، جناب دکتر سعید رضا عاملی هستند، ارائه شد.مقاله‌ای که برایم بسیار جالب بوده و هست و حتی چند کتاب را به برنامه مطالعاتی من افزود. از بقیه‌ی مقالات مطلب خاصی مدنظر من نمانده‌است.

پنل‌های تخصصی را که از طرف صداوسیما برگزار شده بود را شرکت نکردم. مهم‌ترین و مفیدترین قسمت همایش، کارگاه تخصصی روش تحلیل شبکه‌های اجتماعی آنلاین به هدایت آقای اکبری تبار، دانشجوی دکترای رفاه اجتماعی دانشگاه علامه بود که دانستن و مطلع شدن از این علم ابزاری، برای من نقش یک کاتالیزگر بسیار خوبی را خواهد داشت. در این جلسه یادی هم از دو تن از اساتید بزرگوار ارتباطات دانشگاه امام صادق(ع) شد.

همایش، به عنوان تجربه اول، همایش خوبی بود. شناخت افراد، اساتید، حوزه‌های مختلف تحقیق، ارتباط با محیطی جدید، شیوه ارائه و بررسی مقالات، و بالاتر از همه صحبتی هرچند مختصر با دکتر عاملی، از مهم‌ترین فواید این همایش برای من بود.

بعد از همایش با قدری حساب‌وکتاب، به این نتیجه رسیدم که اگر چکیده‌ی موضوعی را که در حال فعالیت بر روی آن هستم را برای این همایش ارسال کرده بودم، احتمال پذیرفته شدنش، بسیار می‌بود.(شاید در مورد موضوعی هم که در حال کار بر روی آن هستم هم روزی نوشتم)

در مجموع، ارزش یک روز وقت گذاشتن و سه کلاس غیبت خوردن را داشت. اما ای کاش به رعایت وقت توجه بیشتری می‌کردند.