آن‌چه می‌فهمم، می‌نویسم

آسیب‌شناسی انتخابات

حالا که انتخابات دیگری هم گذشت، مروری کنیم بر اشکالات ساختاری و فرآیند انتخابات.

  • چه مصائب و گرفتاری‌هایی داریم و درمان آن‌ها چیست؟
  • چه باید بکنیم تا کم‌کم اشکالات انتخابات را برطرف کنیم؟
  • برطرف کردن اشکالات فرآیندها و ساختارهای انتخاباتی، نیاز به چه اصلاحاتی دارد؟
  • آیا چند قانون ساده کفایت می‌کند یا باید به فکر اصلاح قانون اساسی بود؟

با همفکری جمعی از فضلا و رفقا،‌ فهرستی از آسیب‌های فرآیندها و ساختارهای انتخاباتی تهیه‌ کرده‌ایم که در حال تکمیل و بروزرسانی است. اگر خواستید مطالعه کنید یا حتی در تکمیل آن مشارکت بفرمایید؛ بسم الله: https://goo.gl/mUu6LU

۳۱ ارديبهشت ۹۶ ، ۱۷:۰۰ ۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
محمدحسین خانی

رهبری، مشارکت مردم، تبیین اهداف

پیرامون پیام حضرت آقا (حفظه الله) برای سال جدید:
1. بعد از چند سال با شعارهای اقتصادی، امسال به جزئیات ماجرا ورود کردند؛ که «اقتصاد مقاومتی یک مجموعه است؛ این مجموعه اگر فقط در زیر نام اقتصاد مقاومتی مورد توجّه قرار بگیرد، ممکن است چندان منشأ اثر نباشد؛ من علاج را در این میبینم که این مجموعه را به نقاط مهم تقسیم کنیم و برای هر نقطه‌ی کلیدی و مهمّی یک فصلی از زمان را قرار بدهیم»
یعنی رهبری مشغولند به بیان بدیهیات سیاست‌گذاری کلان مملکت که کار دولت‌مردان و اساتید است. یعنی مسئولین، از هر قوه‌ای و در هر شأنی، اینقدر حواسشان نبوده یا عقلشان نرسیده که خانه‌ی «اقتصاد مقاومتی» هزارجور تیر و تخته و گچ و خاک و ... می‌خواهد تا سرپا شود!
داستان نگویم. برگردید بگو مگوی دو هفته پیش جهان‌گیری و مجلس خبرگان را بخوانید که یکی می‌گفت اقتصاد مقاومتی محقق شده و دیگری می‌گفت نشده! 
2. «من در سال «اقدام وعمل» -که سال ۹۵ بود- از مسئولین محترم خواستم که ستادی برای اقدام و عمل تشکیل بدهند و تشکیل دادند؛ کارهای خوبی هم خوشبختانه انجام گرفت که #گزارش آن را به ما دادند؛ لکن آنچه انجام گرفته است، با آنچه مورد انتظار مردم و مورد انتظار ما است، فاصله‌ی زیادی دارد.»
«مردم باید به مسئولین کارنامه بدهند.».  مسئولین تراز اول ممکلت بعد از 4 سال صدارت بر کشوری 80 میلیونی؛ یک صفحه، یک دقیقه یا یک خط گزارش به مردم نمی‌دهند و بدتر آن که مردم هم راهی برای مطالبه و #هم‌خواهی ندارند. 
چه خوب می‌شود اگر:
- هر دولت در ابتدای فعالیتش، برنامه‌‌های کلان 4 ساله خود را ارائه کند.
- (بر اساس همین پیشنهاد حضرت آقا) اهداف 4 ساله را به خُردهای یک‌ساله تقسیم و به مردم ارائه کند. 
- در سامانه‌ای اینترنتی (که مشابه آن را در دنیا زیاد داریم) وضعیت پیشرفت هر فعالیت را برای عموم مردم گزارش کند. مردم هم بتوانند از همان سامانه حرفشان را بزنند. 
- آخر کار هم صدور کارنامه و اعلام نمره نهایی با مردم
3. «من علاج را در این میبینم که این مجموعه را به نقاط مهم تقسیم کنیم و برای هر نقطه‌ی کلیدی و مهمّی یک فصلی از زمان را قرار بدهیم، و از مسئولین و افراد شاخص و از آحاد مردم بخواهیم که همه‌ی همّت خود را بر روی آن نقاط کلیدی متمرکز کنند»
سیم ارتباط مردم و حکومت، حتی حکومت و مردم با هم قطع است. تنها کسی که ارتباطی با مردم و چهارکلام حرفِ حساب دارد، رهبری است. آیا نمی‌توان با استفاده‌ از فناوری‌های نوین، مشکل ارتباط مردم و حاکمیت را حل کرد؟
آیا نظریات جدید حکمرانی که مردم را در انجام فعالیت‌های ریز و درشت مملکت مشارکت می دهند، در کشور ما اجرایی خواهند شد؟
۰۱ فروردين ۹۶ ، ۱۹:۱۹ ۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
محمدحسین خانی

شعار امسال هم مثل پارسال باشد آخر سال

« ... این‌همه نوشتم که بگویم شاید بد نباشد شعار سال بعد از 13هه به در اعلام بشود. شعار سال در دیدارها و سفرهای نوروزی آن‌قدر مورد تحلیل کوچه و بازاری واقع می‌شود، انگاری پس از 13هه، شعار سال محقق شده و حالا که کم‌کم مملکت از خواب بیست‌روزه‌ی نوروزی بیرون می‌آید، باید برویم دنبال کار خودمان. اگر این ممکن نیست، پیام رهبری را بین مطرب‌ بازی‌های سال‌تحویلی صداوسیما و آن آقایی که هنوز عرق سفر نیویورکش خشک نشده، پخش نکنند. بگذارند بزن‌وبکوب که تمام شد،‌ بگویند حالا پیامی هم هست از رهبری؛ بشنوید. هیچ‌کدام آن‌ها اگر نمی‌شود، شعار سال را با زرق‌وبرق گوشه‌ی تلویزیون ننویسند، کَأنَّ صبح تا شب که پنجره جادو نگاه می‌کنی، اقتصاد مقاومتی را می‌کنند ته حلقت. هیچ‌کدام این‌ها هم که نمی‌شود، پیام آقای روحانی را بعدش پخش نکنند که بشود قوزبالاقوز. یا اقلاً اهل خطابه روی منبر‌های آخر هفته چیزی جز بیان چندباره‌ی پیام نوروزی رهبری و سخنرانی مشهد بگویند. مثلاً از اقتصاد مقاومتی در شهر و دیار خودشان خطابه بخوانند. خداوکیلی اگر هیچ‌کدام این‌ها نشد، می‌شود بی‌خیال کتاب و همایش و نشست و دستورالعمل خاموش کردن یک چراغ در هر اتاق ادارات در راستای اقتصاد مقاومتی شد.»

بخشی از یادداشت کوتاه سال تحویل سالی که الآن تمام شد: 2daneshjoo.ir/post/93

۳۰ اسفند ۹۵ ، ۱۳:۵۸ ۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
محمدحسین خانی

کارآمدنژاد

دیروز (29 اسفند 95) رئیس جمهور سابق دست به قلم شده‌اند در حمایت از نامزد که او را  « #مستقل، صالح، مومن، انقلابی، مردمی، پاک، کارآمد و دلسوز ملت» خوانده‌اند. 

 

به مرور 3 نکته اکتفا کنیم:

1. «اینجانب مصمم هستم با استعانت از پروردگار متعال ، وظایف سیاسی و اجتماعی خود را در قبال مردم و کشور عزیزم به گونه ای انجام دهم که مردم اطمینان یابند ، افراد صالح از دایره انتخاب آنان کنار گذاشته نخواهند شد.»

فرض کنیم آقای حمیدرضا بقایی، نامزد مورد حمایت ایشان رد صلاحیت شوند. دقیقا آقای احمدی‌نژاد چه می‌خواهند بکنند؟ اساسا چه کار می‌توانند بکنند؟ اگر می‌توانند کاری کنند، چرا در 92 نکردند؟

2. «خوشبختانه با حضور و کاندیداتوری برادر عزیزم آقای بقایی ، فضای انتخاباتی و سیاسی از دو قطبی انحصاری دو جناح سابقه دار در حاکمیت خارج شده»

همین چند روز پیش را به یاد بیاورید، نامه رحیم‌مشائی به خاتمی را. همان نامه‌ای که از برادر کوچکتر خطاب به برادر بزرگتر نوشته شده بود! احمدی‌نژاد و مشائی در آن نامه قدری پرِ پتو را کنار زدند و خودِ واقعی‌شان را نشان دادند.

3. احمدی نژاد در این نامه هشت صفت را برای بقائی برشمرده است:‌ مستقل، صالح، مومن، انقلابی، مردمی، پاک، کارآمد و دلسوز ملت.

بقیه‌ی اوصاف به جای خود؛ اما دقیقا معیار کارآمدی کدام است؟‌ بر اساس چه سنجه‌ای و کدام سابقه‌ای و چه داده‌ای و چه ارزیابی می‌توانیم بقائی یا هر نامزد دیگری را برای تصدی منصب ریاست جمهوری کارآمد بدانیم؟

در مورد کارآیی و کارآمدی بیشتر خواهم نوشت...

 

متن نامه در : yon.ir/riToE

۳۰ اسفند ۹۵ ، ۱۱:۱۴ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
محمدحسین خانی

روحانی‌نژاد

احمدی‌نژاد هرچه بود، حداقل موجب نهادینه شدن احساس حقارت، ترس، التماس به بیگانه و توسل به طاغوت نبود. هرچه بود، در ابتدای صحبت‌‌هایش و توسلات همیشگی‌اش به حضرت حجت ارواحنا لتراب مقدمه الفداه، انسان را به وجد می‌آورد.

هر از گاهی خبری از دستاوردهای جدید بروبچه‌های مسلمان ایرانی می‌شد. هسته‌ای داشتیم، هوافضا و موشک داشتیم، ماهواره هوا می‌کردیم، هواپیما می‌ساختیم، تکنولوژی‌های گوناگون را توسعه می‌دادیم، در تجهیزات نظامی کارهایی داشتیم؛ خلاصه یک چیزهایی داشتیم که به خودمان، ایرانمان، اسلاممان و مملکتمان ببالیم. لااقل خودمان با خودمان عزت داشتیم.

 

اما این چند سال و دوران صدارت این عذاب الهی چه؟ چه داریم که به آن دلخوش باشیم؟ چه می‌کنیم؟

نه تیری و تفنگی، نه موشکی، نه صنعت هسته‌ای، نه فناوری‌های نوین، نه ... نه ... نه ...

 

امروز که تیزر انیمیشن نبرد خلیج فارس 2 را دیدم، آه کشیدم که یادِ آن روزهای شیرین پرتابِ ماهواره امید بخیر!

کی بشود دوباره آن روزهای حماسی و آن اشک‌های خالصانه را ببینیم. به حول الله و قوته

۲۳ اسفند ۹۵ ، ۱۱:۲۱ ۱ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰
محمدحسین خانی

روز بدردنخورها

منِ دانشجو وقتی با بودن سرِ کلاسِ استادِ بی‌سوادِ رِله‌یِ به‌دردنخور، به وجد می‌آیم از راحتی و ولنگاری؛ هنر تغییر دادن جهان که هیچ، عُرضِه‌یِ نگه داشتن بند تنبانم را هم ندارم!

مدت‌هاست که دانشجو موذِّن جامعه نیست، لالایی‌خوان است!

۱۶ آذر ۹۵ ، ۰۸:۲۵ ۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
محمدحسین خانی
چهارشنبه, ۱۰ آذر ۱۳۹۵، ۰۲:۳۳ ق.ظ محمدحسین خانی
فیدلِ فقید

فیدلِ فقید

اینطور که کاخ سفید نوشته، امروز اولین پرواز تجاری برنامه‌ریزی شده‌ی آمریکایی در هاوانا به زمین نشسته‌؛ سخت و جالب است:


Today, for the first time in over 50 years, a scheduled commercial flight took off from the United States and landed in Havana, Cuba—opening new horizons of opportunity for both the American people and the Cuban people. In the days ahead, the Cuban people will recall the past and also look to the future. As they do, the Cuban people must know that they have a friend and partner in the United States of America.


خبر را امروز صبح، چند دقیقه قبل از رسیدن به محل اقامت سفیر کوبا در ایران خواندیم؛ رفته بودیم برای امضای دفتر یادبودی که برای فیدلِ فقید گذاشته‌اند! رفته بودیم برای قدر دانستن مجاهدت فیدل!
موقع نوشتن اما خواستیم بنویسیم از همان‌جایی که هستی برای حاصل عمرَت دعا کن؛ که کار مَملِکَتَت به برجام و دلار 4000 هزار تومانی و کاسه‌لیسی وزیرِ کدخدا نرسد! که باید بترسیم از هرجایی که پای این جماعت نَحس به آن باز شده.

دقایق آخر، آقای سفیر، جناب ولادیمیر آندره گونزالس کِسادا،‌ لطف کردند و به درخواست ما، از فیدل برایمان گفتند! گفتند که همسن‌ شما که بود، یا زندان بود یا در حال مبارزه؛ اینطوری یک مملکت را تکان داد!

آخرش ما ماندیم و بِدَدرد نخوردنمان!
دقایق آخر صحبت‌هایِ سفیر را ببینید:

۱۰ آذر ۹۵ ، ۰۲:۳۳ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
محمدحسین خانی

درونِ دل

خب یکی نیست بگوید مگر کلا دنیا چندتا برون و درون دارد
درون دل که باشی، هر چه هم ‌برون، اما داخلی، گرمی، این دل آتش دارد لامصب

اما؛
اما برون که باشی، ولو در آغوش، برونی؛
نیستی، سردی...

۰۶ آذر ۹۵ ، ۲۳:۴۹ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
محمدحسین خانی

وعده‌های صد روزه ترامپ

دانلد ترامپ، رئیس‌جمهور منتخب ایالات متحده هم وعده‌های صد روزه داده و مشخصا چند دستور را برای 20 ژانویه، روز شروع کارش، ردیف کرده است.
در بین وعده‌هاییش در خطابه‌ای 2ونیم دقیقه‌ای، دو مورد جالب توجه دیده می‌شود که برای ما هم درس‌آموز است.

اولی قانونی است که به موجب آن، تصویب هر قانون جدید، نیازمند لغو دو قانون قدیمی است:
On Regulation, I will formualte a law wich says that for every new regulation, two old regulations must be eliminated.
مشکل انباشت و تعارض قوانین گریبان کشور ما را هم گرفته؛ بعید می‌دانم هیچ از یک مقنانی که در خانه ملت نشسته‌اند، سوابق قانونی را که به آن رای می‌دهند بدانند.

و دوم، ممنوعیت 5 ساله‌ی لابی‌گری برای مقامات ارشد اجرایی دولت است. ممنوعیتی که این افراد را مادام‌العمر از لابی‌گری برای دول غیر باز می‌دارد:
On ethics reform, as part of plan to drain the swamp, we will impose a five-year ban on executive officials becoming lobbyist after they leave the administration; and a lifetime ban on executive officials lobbying on behaf of a foreign government.

برای این یکی هم مثال نزنیم بهتر است؛ کم دیده‌ایم کسانی را که هنوز دوران خدمتشان به انقلاب (و سفره‌اش) تمام نشده، یک گوشه‌اش را مثل موریانه جویده‌ و دیگرش را به دوش گرفته‌اند؟!؟!؟

ویدیوی کامل صحبت‌های ترامپ در یوتیوب | youtube.com/watch?v=7xX_KaStFT8

۰۳ آذر ۹۵ ، ۱۰:۴۶ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
محمدحسین خانی